اَللَّهُمَّ عَرِّفنی حُجَّتَکَ

ای که چون چشمت، ستاره چشم گریانی نداشت باغ چون تو غنچۀ سر در گریبانی نداشت آسمان چشم تو از ابر غم لبریز بود غیر اشک و خون دل، این ابر بارانی نداشت سینۀ تو، میزبان داغ و درد و رنج بود این مصیب خانه کم دیدم که مهمانی نداشت تو همان سردار تنهائی که در قحط… بیشتر »